با افزایش سن، پیری فقط در تغییرات صورت خود را نشان نمیدهد، عضلات نیز پیر و کوچک میشوند. جلوگیری از پیری بدن نیز مسئلهی مهمی است که نمیتوان آن را نادیده گرفت و همچنان تشویق مردم به ورزش بیشتر مهم است.
دلیلش این است که ورزش برای عضله سازی نه تنها بدنی سفت تر و خوش فرم تر به ما می دهد، بلکه بدنی سالم تر نیز به ما می دهد. این ورزش می تواند به ما در حفظ عملکرد متابولیک خوب کمک کند و احتمال چاق شدن و شل شدن بدن در میانسالی را کاهش دهد. مهمتر از همه، یکی از نشانه های کلیدی که فرد پیر می شود، از دست دادن عضلات است.
عضله همچنین به عنوان قلب دوم بدن شناخته میشود و تأثیر بسیار مهمی بر کیفیت بدن ما دارد.
عضله در هنگام تولد حدود ۲۳ تا ۲۵ درصد از بدن را تشکیل میدهد. این عضله در حرکات فیزیولوژیکی و متابولیسم پایه ما نقش دارد و همچنین تضمین میکند که ما قادر به حرکت انعطافپذیر هستیم، بنابراین گفته میشود که عضله موتور زندگی است.
با از دست دادن عضلات، توانایی بدن در جذب آب کاهش مییابد و عضله یک بافت مصرفکننده انرژی است که بر میزان متابولیسم پایه ما تأثیر میگذارد. ثانیاً، داشتن عضله دلیل مهمی است که چرا احتمال افزایش وزن در میانسالی کمتر است، زیرا به ما در ذخیره گلیکوژن کمک میکند.
کاملاً مشخص است که کربوهیدراتها باعث افزایش وزن افراد میشوند. وقتی کربوهیدرات میخوریم، بدن ما آن را به گلوکز تجزیه میکند که به گلیکوژن کبد و گلیکوژن عضلات تقسیم شده و در کبد و عضلات ما توزیع میشود.
وقتی این دو ناحیه پر باشند، قند به چربی تبدیل میشود. این بدان معناست که افزایش توده عضلانی به ما کمک میکند گلیکوژن بیشتری ذخیره کنیم و به چربی بیشتری فرصت خروج ندهیم. بنابراین، برای سالم ماندن و کند کردن روند پیری، حفظ عضلات نیز باید جدی گرفته شود.
زمان ارسال: ۲۱ ژوئن ۲۰۲۳
